{"id":4157,"date":"2026-06-09T10:10:28","date_gmt":"2026-06-09T08:10:28","guid":{"rendered":"https:\/\/366calendar.com\/?p=4157"},"modified":"2026-06-09T11:20:07","modified_gmt":"2026-06-09T09:20:07","slug":"barbara","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/366calendar.com\/en\/barbara\/","title":{"rendered":"Barbara"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

De elegante 'Dame en Noir' van het Franse chanson.
<\/h2>\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

9 juni | De geboortedag van Barbara (1930\u20131997) \u00a0\u2014de absolute top van de Franse chansontraditie. Haar donkere, en haar intense podiumaanwezigheid maakten haar tot een legende. Verderop haar biografie. De digitale bewerking van haar portret en de verjaardagskalender met 366 legendarische personen, \u00a0zijn made by me, Frieke van Thiel\u00a0<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t\t\tBEKIJK KALENDER<\/span>\n\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t\"Verjaardagen\t\t\t\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Jeugd en oorlogsjaren (1930\u20131950)<\/h4>

Monique Andr\u00e9e Serf werd op 9 juni 1930 geboren in Parijs, op de Rue Brochant in het 17e arrondissement. Haar vader Jacques Serf was een Elzassische leerhandelaar van Joodse afkomst; haar moeder Ester Brodsky stamde uit Tiraspol (het huidige Moldavi\u00eb). Barbara was het tweede kind van vier: ze had een oudere broer Jean en twee jongere zussen R\u00e9gine en Claude.<\/p>

De kindertijd van Barbara werd overschaduwd door de Tweede Wereldoorlog. Als Joods gezin ontvluchtten zij de nazi-bezetting en trokken van stad naar stad \u2014 Roanne, Tarbes \u2014 voortdurend op de vlucht. De vader van Barbara pleegde seksueel misbruik bij haar, een trauma dat zij decennialang verborgen hield maar dat zijn schaduw wierp over haar hele oeuvre. Pas in haar postuum verschenen autobiografie ‘Il \u00e9tait un piano noir’ (1998) deed zij hier openlijk over.<\/p>

“Il \u00e9tait un piano noir… Des fois il faisait semblant d’\u00eatre mort.” \u2014 uit de autobiografie Il \u00e9tait un piano noir (1998)<\/em><\/p>

Ondanks de turbulentie van de oorlogsjaren ontdekte Barbara haar passie voor muziek en zang. Een buurtonderwijzer herkende haar talent en stimuleerde haar opleiding. Na de bevrijding vestigde zij zich definitief in Parijs en begon zij piano te studeren aan het Conservatoire National Sup\u00e9rieur de Musique. De muziek werd haar levensredder.<\/p>

\u00a0<\/p>

Eerste stappen op de planken (1950\u20131958)<\/h4>

In de vroege jaren vijftig begon Barbara op te treden in de kleine Parijse cabarets en chansonniers. Zij trad op onder haar eigen naam en begeleidde zichzelf op de piano. Het kleine, intieme podium paste haar als een handschoen. In Parijs trad zij regelmatig op in de Aux Trois Baudets \u2014 het legendarische cabaret dat ook Brel en Brassens lanceerde \u2014 en verwierf zij een trouwe schare fans.<\/p>

Haar repertoire bestond aanvankelijk uit werken van anderen: chansons van Brel, Brassens en Piaf. Maar al snel begon zij eigen liedjes te schrijven. Haar stijl \u2014 intiem, kwetsbaar, soms bijna gefluisterd en dan plots uitbarstend in een storm van emotie \u2014 onderscheidde haar onmiddellijk van haar tijdgenoten. In 1958 bracht zij haar eerste single uit en verwierf zij de bijnaam ‘La Chanteuse de Minuit’ (de Middernachtzangeres).<\/p>

\u00a0<\/p>

Doorbraak en eerste grote successen (1958\u20131968)<\/h4>

Barbara debuteerde rond 1959\u20131960 voor het eerst in het befaamde Bobino-theater in Parijs. De grote doorbraak volgde in 1964, toen zij het Bobino wekenlang uitverkocht speelde. Het publiek was gewonnen voor haar unieke combinatie van piano, po\u00ebtische teksten en theatrale presentatie. Het album ‘Barbara chante Barbara’ (1964) markeerde haar artistieke maturiteit: voor het eerst stond een volledig album vol met eigen composities.<\/p>

In 1964 schreef zij ‘Dis, quand reviendras-tu?’ \u2014 een aangrijpend lied over verlangen en afscheid dat direct een klassieker werd. Het lied geldt tot op heden als een van de mooiste chansons ooit geschreven.<\/p>

\u25b6\u00a0 <\/strong>Dis, quand reviendras-tu? \u2014 Carrefour, RTS Gen\u00e8ve, 5 juni 1965<\/strong><\/a>\u00a0 \u2014\u00a0 Opname voor de Zwitserse televisie (RTS), Gen\u00e8ve, 5 juni 1965<\/em><\/p>

In 1964 reisde Barbara voor een tournee naar G\u00f6ttingen (West-Duitsland). Wat zij daar meemaakte \u2014 de hartelijke ontvangst door een generatie die de oorlog kende \u2014 inspireerde haar tot het gelijknamige lied. ‘G\u00f6ttingen’ verscheen als single in 1965 en werd een ode aan Frans-Duitse verzoening; het groeide uit tot een van haar meest geliefde nummers, ook buiten Frankrijk.<\/p>

\u25b6\u00a0 <\/strong>G\u00f6ttingen \u2014live televisieopname (ca. 1964\/1965) <\/strong><\/a>\u00a0 \u2014\u00a0 Het lied dat de Frans-Duitse vriendschap bezong, live in Parijs<\/em><\/p>

In 1966 bracht zij ‘Ma plus belle histoire d’amour’ uit, opgedragen aan haar publiek. Het lied \u2014 waarin zij haar verhouding met haar toehoorders bezingt als de mooiste liefdesgeschiedenis \u2014 werd haar handelsmerk. Barbara: ‘Vous \u00eates ma plus belle histoire d’amour.’<\/p>

\u25b6\u00a0 <\/strong>Ma plus belle histoire d’amour \u2014 Live Pantin 1981<\/strong><\/a>\u00a0 \u2014\u00a0 Barbara in concert in Carpentras\/Pantin: kippenvel van de eerste noot<\/em><\/p>

\u00a0<\/p>

Het hoogtepunt: L’Aigle noir en Pantin (1970\u20131981)<\/h4>

In 1970 bracht Barbara haar meesterwerk uit: ‘L’Aigle noir’ (De Zwarte Adelaar). Dit lied \u2014 geheimzinnig, mythisch en diep autobiografisch \u2014 gaat over een zwarte adelaar die haar bezoekt in haar droom. Velen lazen het als een metafoor voor haar traumatische kinderjaren en het misbruik door haar vader. Het lied verkocht in slechts twaalf uur meer dan een miljoen exemplaren \u2014 een ongekend record voor de Franse chanson.<\/p>

“Un beau jour, ou peut-\u00eatre une nuit, pr\u00e8s d’un lac je m’\u00e9tais endormie…” \u2014 openingsregels van L’Aigle noir (1970)<\/em><\/p>

\u25b6\u00a0 <\/strong>L’Aigle noir \u2014 Live Pantin 1981<\/strong><\/a>\u00a0 \u2014\u00a0 HQ stereo live-opname: de spanning is tastbaar<\/em><\/p>

\u25b6\u00a0 <\/strong>L’Aigle noir \u2014 Live Ch\u00e2telet 1993<\/strong><\/a>\u00a0 \u2014\u00a0 Offici\u00eble Universal Music opname, Th\u00e9\u00e2tre du Ch\u00e2telet Parijs<\/em><\/p>

De jaren zeventig waren voor Barbara een periode van artistieke rijpdom. Zij componeerde, schreef en produceerde haar albums volledig zelf \u2014 uitzonderlijk voor een vrouw in die tijd. Zij werkte samen met grote namen als G\u00e9rard Depardieu (voor het theaterstuk ‘Lily Passion’ in 1985). Haar concert in het Hippodrome de Pantin (1981) geldt als een van de beroemdste en meest emotionele liveshows in de Franse muziekgeschiedenis.<\/p>

\u25b6\u00a0 <\/strong>Concert in Carpentras 1973 (volledig)<\/strong><\/a>\u00a0 \u2014\u00a0 Zeldzame volledige concertopname: Barbara op haar allerbest<\/em><\/p>

\u00a0<\/p>

Late carri\u00e8re en afscheid (1981\u20131997)<\/h4>

Na Pantin bleef Barbara optreden, componeren en verbazen. In 1985 werkte zij samen met acteur G\u00e9rard Depardieu aan ‘Lily Passion’, een theatraal muziekspektakel dat maandenlang uitverkochte huizen trok. In 1987 stond zij in het Th\u00e9\u00e2tre du Ch\u00e2telet, in 1993 opnieuw \u2014 haar allerlaatste grote concertreeks. Het album ‘Ch\u00e2telet 93’ werd een monumentale live-registratie.<\/p>

Haar laatste jaren werden gekenmerkt door slechte gezondheid. Zij leed aan long- en hartproblemen. Toch bleef zij schrijven en musiceren, zij het in stilte. Op 24 november 1997 overleed Barbara in Neuilly-sur-Seine, op 67-jarige leeftijd. Heel Frankrijk rouwde; president Jacques Chirac herdacht haar als ‘une voix unique de la France.’<\/p>

\u25b6\u00a0 <\/strong>L’Aigle noir \u2014 Live Ch\u00e2telet 1993 (Orchestraal)<\/strong><\/a>\u00a0 \u2014\u00a0 Met volledig orkest: grandioze afsluiting van haar livecarri\u00e8re<\/em><\/p>

\u00a0<\/p>

Muzikale stijl en thema’s<\/h4>

Barbara’s muziek is onmiddellijk herkenbaar: een warme, diepe altstem die zweeft boven het simpele maar geniale pianospel. Haar composities zijn doorweven met po\u00ebzie, symboliek en autobiografie. Terugkerende thema’s in haar werk zijn:<\/p>